آبجیم چند روزه دیگه میخوام برم کربلا

پیاده روی اربعین رو میگیم

هیچ پیغامی نداری برات پیش آقا ببرم؟

قدم قدم با یه علمایشاالله اربعین میام سمت حرمبا مدد شاه کرمایشالله اربعین میام سمت حرممیباره اشک چشمام نم نمرو دوشم کوله باری از غممیبینم هر کیو این روزاداره آماده میشه کم کمسختی راحت میشه تو این راهمنتظر مونده بودم چند ماهراهی میشم با یک سربندلبیک یا اباعبداللهقدم قدم با یه علمایشاالله اربعین میام سمت حرمبا مدد شاه کرمایشالله اربعین میام سمت حرم......قدم قدم با یه علمایشاالله اربعین میام سمت حرمبا مدد شاه کرمایشالله اربعین میام سمت حرمعشق فقط یه سرزمین کرب و بلا برتره از عرش برینحاجت من شده همین زیارت الحسین یوم الاربعینقدم قدم با یه علمایشاالل

مگه قرارمون این نبود بعد عمل زنگ بزنی

مگه قول ندادی بعد عمل زنگ بزنی

نگرانم خداااااااااا

خدایا پناهش باش

ویزای کربلام اومد

نمیدونم اربعین کربلا میری یا نه

خیلی دوست داشتی اربعین کربلا باشی

نمیدونی کسی میبردد یا نه

خدا جون ابجیم چکار میکنه؟ حالش خوبه؟ چرا بعد عمل زنگ نزند؟مگه قول نداد؟ خوب نگرانم

البته باباجونش هست. حتما مواظبشه. اخه ابجیم خیلی به باباجونش علاقه داره. میگفت باباجونش تمام زندگیشه. منم به باباجونش ارادت دارم. هرکی مواظب ابجیم باشه برای مقدسه.

حتما مواظبشه. اخه به ابجیم قول داده بود خوبش کنه. پس از تمام زندگیش میزنه تا تمام زندگیش رو خوب کنه. خدا کمکش تا بتونه ابجیم رو خوب کنه

نام شفایافته: فاطمه. ماهل: تهران- فرمانیهنوع بیماری: شکستگی دست و عدم رشد آن. دیگر ناامید شدند. دکتر به آنها گفته بود که از دست او کاری ساخته نیست و با توجه به قطع عصب ها، امکان رشد دست فاطمه ممکن نخواهد بود.بیچاره مادر از وقتی از مطب بیرون آمد، مسیر راه تا خانه را مثل ابر بهار گریه می کرد. فاطمه هاج و واج مانده و نمی دانست چه شده و چه بلایی بر سرش آمده که مادرش چنان زار می گرید. او بچه بود و عمق فاجعه را نمی فهمید. مادر اما می دانست که این عیب برای دخترش تا چه حد سخت و پرمخاطره است. فردا که او بزرگ شود، با دستی کوتاه که یله شانه اش شده است، چگونه می تواند خوا

داستانی شنیدنی از شفای یک بیمار ام اسی توسط امام رضا(ع) پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : (M.S)«نوعی ویروس ناشناخته که وارد نخاع شده و بر روی سیستم مغز و اعصاب اثر میگذارد و در صورت پیشروی منجر به فلج کامل بدن میگردد»، چه روزها و شبهای پر خاطرهای را که گذران نکرده بود، دوران پر اضطراب و التهابی که هیچوقت فراموش شدنی نیست، شبها برایش نفرتانگیز بود، دل خوشی از شب نداشت، زیرا عفریت بیماری همچون هیولایی ترسناک روح و جسم نحیفش را آزار میداد.مدتها بود که بدحال و رنجور، لاغر و ضعیف در بستر بیماری افتاده بود و توان حرکت از او سلب شده بود، بیچا